.گفتم  غم تو دارم گفتا غمت  سر آید  

گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید

گفتم زمهرورزان رسم وفا بیاموز

گفتا زخوبرویان این کار کمتر آید

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم

گفتا که شب رو است اوازراه دیگرآید

 گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد

گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید

گفتم که نوش لعلت مارابه آرزو کشت

گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید

گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد

گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید

گفتا زمان عشرت دیدی که چون سرآمد

گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سرآید

                                                   مسافرم 

                                 پشت سرم، گریه نکن؛ مسافرم مسافرم

                                  اشکاتو هی، هدر نده؛ باید برم باید برم

                                   جلوی راهمو نگیر، نزار منم گریه کنم

                                 صلاحمون، اینه عزیز؛ باید برم سفر کنم 

                                            طاقت اشکاتو ندارم

                                           تو رو خدا، نزار ببارم

                                         خدا نخواست، قسمت اینه

                                          که من تو رو تنها بزارم

                                             تو رو خدا گریه نکن

                                            اینقدر نگو نرو نرو

                                             بغضم داره میترکه

                                            اینقدر نگو نرو نرو

                                            اینجوری بی تابی نکن

                                              الهی قربونت برم

                                            خدا نگهدارت باشه

                                                باید برم، باید برم

هیچ کس درد مرا باور نکرد

                    جامه ی داغ مرا در بر نکرد

هیچ کس آیینه ی چشم مرا

                   میهمان خواب نیلوفر نکرد

هیچ کس در خشکسالی های دل

                 جرعه ی آبی در این ساغر نکرد

داس بود و چیدن و در این میان

                 هیچکس رحمی به نیلوفر نکرد

هیچ کس عاشق تر از ققنوس ها

                 خویش را در شعله خاکستر نکرد

شاعری در کنج عزلت می سرود

                 هیچ کس درد مرا باور نکرد

  با بودنت دنیای من رنگی تر از همیشست

            قلب تموم آدماش از جنسی مثل شیشست

                   با بودنت رنگین کمون یه رنگ اضافی داره         

                           رنگی که زیباییش تو رو تو ذهن من میاره         

                                  با بودنت تو گلخونه هیچ گلی کم نداره

                                     هیچ گلی اونجا نمیخوام وقتی تویی کنارم

                                 با بودنت غصه میره شادی جاشو میگیره

                                   با دیدنت هر چی غمه توی ذهن من میمیره

                                 با بودنت شعرای من معنای تازه دارن               

                                        گلهای اطلسی برام شکلی دوباره دارن           

                                با بودنت دلم میخواد که از سینه جدا بشه

                           پر بکشه به سمت تو تو راه تو فدا بشه

                 با بودنت دوستت دارم روی زبونم میشینه

          سهم من از با تو بودن این عشقه نازنینه

با بودنت یه زندگی یه عمر تازه دارم        

               برای دیدن تو من یه عمر در انتظارم        

                    هر شب که به خواب من میای من دیگه شک ندارم

                                             یه روز میاد با من باشی

                                                   امشب دلم ميخواهد 

                                            به كسي بگويم"" دوستت دارم.""

                                               تو نهراس و آنكس باش.

                                              بگذار با هر آنچه در توان دارم 

                                همين امشب به تو ثابت كنم كه دوستت دارم.

                             بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي كنم كه

                             لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.

                        بگذار همچون معشوقي كه براي وصال معشوقش

                                      جان ميدهد برايت جان دهم.

                                 بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم

                                          و تو را ستايش كنم.

                                   بگذار در تاريكي به تو لبخند بزنم.

                                        نگذار زمان از دستم برود 
                                              و تو را درنيابم.

                             ميخواهم بينديشي كه همين امشب 

                               غير از من كسي ديوانه تو نيست

                                       كمي بيشتر با من بمان

                                 و همين امشب بگذار خيال كنم

                                       كه جز تو كسي نيست.

                           همين يك امشب را بگذار نقش بازي كنم.

                                              نقش حقيقت را.

                     همان كه دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين كرده ام.

                                         اي آخرين !

زندگیراز نهاست اگه افشانشود

   زندگی واژه سخت نیست که معنا نشود

زندگی معلم خوش خواستن است

     چشم امید به او داشتن است